تبلیغات
. - مواظب باشیم چشمش را کور نکنیم ...

. - مواظب باشیم چشمش را کور نکنیم ...



صفحه خانگی اضافه به علاقمندی ها نسخه ی موبایل
شهادت مولا علی تسلیت باد، شهاد امیرالمومنین تسلیت باد، علی (ع)
خوش آمدید

دربــــــــــــاره تارنمــــــــــــا

امروز روز هدایت نسل های آینده است.کمربندهایتان راببندید که هیچ چیز تغییر نکرده است.امروز روزی است که خدا اینگونه خواسته است..ودیروز خدا آن گونه خواسته بود و فردا انشاا...روز پیروزی جنود حق خواهد بود....
"حضرت روح ا..." 

وصیتنـــامـــه شهـــــدا

نظر سنجی

شما اینده اقتصادی کشور رو چگونه ارزیابی می کنید؟









ساعت

امکانات دیگر

حامیان دکتر جلیلی استات فارس


 

................. تصاویر تصادفی

پشتیبانی آنلاین

معرفی تارنما به دوستان

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by1afsar.ir

آمــــــــار تــــارنــمــــــــا

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان: 1
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازدید :
آخرین بروزرسانی:

مدیــــــــر تــــارنــمــــــــا

خوش آمدید
موضوع: امام خامنه ای موضوع: جنگ نرم موضوع: سیاسی موضوع: تحلیلی | نویسنده: افسر جوان

ایران اسلامی طی 32 سال گذشته، در ضمن مدیریت حکیمانه و کریمانه امام خمینی و امام خامنه ای، شاهد چند دورۀ 8 ساله بوده است. 8 سال دوران جنگ تحمیلی ( با غلبۀ وجهه نظامی و تسلیحاتی)، 8 سال دوران سازندگی (با غلبۀ وجهه اقتصادی)، 8 سال دوران اصلاحات ( با غلبۀ وجهه فرهنگی و سیاسی) و 8 سال ناتمام دوران مهرورزی و عدالت محوری. دولت نهم هرچند مورد هجمۀ بی نظیر بعضی یاران سابق انقلاب و برخی ریش سفیدان نظام بود اما به منظور تحقق اهداف مقدّس مورد نظرش، تلاشی عجیب و بی سابقه را به کار بست و مردم فهیم و ولایی ایران زمین نیز او را با حمایت های خویش دلگرم و مسیر حرکت را برایش فراهم نمودند. تا اینکه 4 سال ابتدای این حرکت تمام شد و علی رغم تبلیغات وسیعی که علیه دولت نهم انجام دادند، باز هم در خرداد 88، توفیقِ خدمت، یار این جریان گشت تا 8 ساله ای دیگر در تاریخ این مملکت ثبت گردد. امّا شروع این دوره با دوره نخست فرق داشت. هر روزی که از عمر دولت دهم می گذشت، از حمایت ولایتمداران ایران اسلامی نسبت به دولت کاسته می شد و علت آن نیز نارضایتی بخش وسیعی از آنان از وجود افرادی در کنار رئیس جمهور منتخب بود. 27 تیرماه 1388 ، مقام معظّم رهبری نامه ای به این مضمون برای آقای احمدی نژاد نوشتند:

« انتصاب جناب آقای اسفندیار رحیم مشایی به معاونت رئیس جمهور بر خلاف مصلحت جنابعالی و دولت و موجب اختلاف و سرخوردگی میان علاقمندان به شما است.»

از تاریخ این نامه حدود 2 سال می گذرد؛

مابقی در ادامه مطلب ...


گرچه آقای مشایی در جایگاه معاونت رئیس جمهور حضور ندارد اما حضور او در این دو سال در کنار رئیس جمهور، موج شدید اعتراض ها و در این میان، خبرسازی های ناسالم را ایجاد کرده و زمینه نارضایتی روزافزون از شخص رئیس جمهور شده است؛ یعنی عین عبارتی که حضرت آقا وعید آن را داده بودند: « ... بر خلاف مصلحت جنابعالی و دولت و موجب اختلاف و سرخوردگی میان علاقمندان به شما است.» رنجش های اخیر رئیس جمهور و کاسته شدن از فعالیت های شبانه روزی اش در مسیر مهرورزی و عدالت، از تبعات همین عدم تبعیت از فرمایشی است که 2 سال پیش صادر شد؛ و این همه در زمانی است که شاهد اهمیت روزافزون جایگاه ایران اسلامی در تحولات اخیر خاورمیانه و جهان هستیم و بیش از هر زمان دیگر نیاز به همدلی و همصدایی قوای کشور احساس می شود. امّا مسئله ای که ذهن ولایتمداران را به خود مشغول داشته است، نحوۀ برخورد با موضوعی داخلی است که این روزها از اخبار کشته شدن شیعیان بحرین و سایر مظلومان منطقه هم داغ تر است؛ و آن هشداری است که به عنوان « فتنه جدید و جریان انحرافی در دولت » مطرح شده و بر سر زبان هاست. بزرگانی همچون حضرت آیة الله مصباح  -این فقیه عارف و مرد سیاست آشنایی که بی پایه سخن نمی گوید- در مقابل اقدامات جریان موسوم به حلقۀ انحرفی اطراف رئیس جمهور، فریاد وااسلاماه سر داده و از نفوذ فراماسونری در لباس مهدویت گرایی سخن می گوید؛ از طرف دیگر شخصیت های مختلف مطلّع، همچون نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران، مجتهدانی از ائمّه جمعه و بسیاری دیگر از دلسوزان نظام، از انحرافات اندیشه ای و اقتصادی نزدیکان رئیس جمهور می گویند و از فتنه و خطری که قریب الوقوع است. حیرت برخی همچون بنده از آنجا ناشی می شود که این تحذیر ها در حالی است که نمی توان چنین خطری را از فرمایشات فصل الخطاب مقام عظمای ولایت استنباط کرد. به عبارتی دیگر، حتی در صورت وجود چنین خطری، پرداختن به این شیوۀ جاری برای مقابله با انحرافات مطرح شده، نمی تواند مورد رضایت رهبری باشد. در همین 18 روز گذشته، 5 سخنرانی از ایشان منتشر شده است که محال است تکلیف ما را در برخورد با مسایل اخیر دولت مشخّص نکرده باشند. به همین منظور بریده هایی از فرمایشات ایشان که می تواند راهگشای جویندگان حقیقت باشد و طریقۀ برخورد با مسائل سیاسی اخیر در مورد دولت را نشان دهد به محضر شما تقدیم می شود:

 

بیانات در دیدار نمایندگان مجلس شوراى اسلامى – 8 خرداد 1390

 

«...اختلاف سلیقه، اختلاف نظر، اختلاف عقیده در مسائل سیاسى، نباید به چالش میان جناحهاى كشور، میان عناصر كشور منتهى شود. گناه بزرگ فتنه‌گران در سال 88 این بود كه اگر خوشبینانه نگاه كنیم و بگوئیم اینها یك شبهه‌اى، خدشه‌اى در ذهنشان بود، این خدشه را به صورت ایجاد چالش براى نظام اسلامى مطرح كردند. این گناه بزرگ، قابل اغماض هم نیست؛ ..... ایجاد دعوا، گریبان یكدیگر را گرفتن، ایجاد اختلاف عمیق، یكى از كارهاى بسیار بد، بسیار بزرگ و نكوهیده است؛ این همان چیزى است كه دشمن میخواهد.

.... اصرار اولاً بر آن چیزى است كه قبلاً گفتم: یقه‌ى یكدیگر را نگیرند؛ اختلاف سلیقه منتهى نشود به كشمكش و دعوا و چالش و دشمن خونى همدیگر شدن و فراموش كردن آمریكا. متأسفانه بعضى از جناحهاى ما اینجورى‌اند. وقتى با طرف مقابل مخالف میشوند، دیگر آمریكا فراموش میشود، اسرائیل فراموش میشود، مخالفین انقلاب و دشمنان امام فراموش میشوند؛ تضاد اصلى، میشود همینى كه در مقابلش قرار دارد! خب، این غلط است. پس جناحها با همدیگر اینجور جنجال و دعوا نداشته باشند. دوم هم اینكه در بین خودشان خودكنترلى داشته باشند، خودمراقبتى داشته باشند، نگذارند جریانشان انحراف پیدا كند؛ والّا در میان این جریانات، آدمهاى خوب كم نیستند؛ اما وقتى جریان اشكال پیدا كرد، آدمِ خوب را هم با خودش میغلتاند و میبرد. »

.... مطلب دیگر هم همین توصیه‌اى است كه من همیشه دارم و آن، هم‌افزائى با قوه‌ى مجریه است - قوه‌ى مجریه و قوه‌ى قضائیه، لیكن عمدتاً قوه‌ى مجریه؛ چون سر و كار مجلس با قوه‌ى مجریه است - باید هم‌افزائى كرد. نبایستى كار را جورى تنظیم كرد، جورى پیش برد كه معنایش دعوا و اختلاف باشد؛ این در بیرون، روى مردم، خیلى تأثیراتش بد است. گاهى دیده میشود كه مثلاً در مجلس، در یك نطقى، در یك اظهار نظرى، یك حرفى زده میشود. خب، حرف كه زده شد، پرتاب شد دیگر. اگر خداى نكرده حرفى باشد كه كسى را یا جمعى را متهم كند، جبرانش به‌آسانى ممكن نیست؛ مردم را ناامید میكند. امروز مسئولین دارند تلاش میكنند، كار میكنند. نگوئید فلان ضعف و فلان ضعف وجود دارد. بنده به ضعفها آگاهم. شاید بنده بعضى از ضعفها را هم بدانم كه خیلى‌هاى دیگر ندانند. با وجود این ضعفها، آن چیزى كه امروز در قوه‌ى مجریه وجود دارد، یك شاكله‌ى خوب و مطلوب است. در كشور دارد كار انجام می گیرد.... »

 

بیانات در بیست و دومین سالگرد رحلت امام خمینی (رحمة الله علیه)  14 خرداد 1390

 

 «...همین طور در نقطه‌ى دیگر: اگر به نام عدالت‌خواهى و به نام انقلابیگرى، اخلاق را زیر پا بگذاریم، ضرر كرده‌ایم؛ از خط امام منحرف شده‌ایم. اگر به نام انقلابیگرى، به نام عدالت‌خواهى، به برادران خودمان، به مردم مؤمن، به كسانى كه از لحاظ فكرى با ما مخالفند، اما میدانیم كه به اصل نظام اعتقاد دارند، به اسلام اعتقاد دارند، اهانت كردیم، آنها را مورد ایذاء و آزار قرار دادیم، از خط امام منحرف شده‌ایم. اگر بخواهیم به نام انقلابیگرى و رفتار انقلابى، امنیت را از بخشى از مردم جامعه و كشورمان سلب كنیم، از خط امام منحرف شده‌ایم. در كشور آراء و عقاید مختلفى وجود دارد. اگر چنانچه یك عنوان مجرمانه‌اى بر یك حركتى، بر یك حرفى منطبق شود، این عنوان مجرمانه البته قابل تعقیب است؛ دستگاه‌هاى موظف باید تعقیب كنند و می كنند؛ اما اگر عنوان مجرمانه‌اى نباشد، كسى است كه نمیخواهد براندازى كند، نمیخواهد خیانت كند، نمیخواهد دستور دشمن را در كشور اجرا كند، اما با سلیقه‌ى سیاسى ما، با مذاق سیاسى ما مخالف است، ما نمیتوانیم امنیت را از او دریغ بداریم، عدالت را دریغ بداریم؛ «و لایجرمنّكم شنئان قوم على الّا تعدلوا». قرآن به ما دستور میدهد و میگوید: مخالفت شما با یك قومى، موجب نشود كه عدالت را فرو بگذارید و فراموش كنید. «اعدلوا»؛ حتّى در مورد مخالف هم عدالت به خرج دهید. «هو اقرب للتّقوى»؛(2) این عدالت، نزدیكتر به تقواست. مبادا خیال كنید تقوا این است كه انسان مخالف خودش را زیر پا له كند؛ نه، عدالت ورزیدن با تقوا موافق است. همه هوشیار باشیم، همه بیدار باشیم. این بُعد هم نباید ابعاد دیگر را در سایه قرار بدهد...»

 

نتیجه:

آن خطر فرماسونری و انجمن حجتیّۀ نوین که بزرگان از وجود آن خبر می دهند را نمی توان از فرمایشات مقام معظّم رهبری دریافت کرد و ایشان اختلافات را در حدّ اختلاف سلیقه و عقیده در مسایل سیاسی نازل می کنند؛ با وجود این در صورتیکه انحرافی چنین بزرگ در اندیشه و یا انحرافات مطرح اقتصادی وجود داشته باشد لازم است که به صورت مستند به دستگاه قضایی رجوع داده شود، تا دستگاه های مرتبط به صدور حکم و اجرای آن بپردازند. یعنی ژورنالیستی کردن این مسائل و بزرگنمایی و تبدیل شدن آن ها به خوراک رسانه ها و همچنین ذبح اخلاق به بهانۀ بصیرت بخشی به مردم، آثار بسیار بدی را در پی دارد که از جملۀ آن هاست:

ایجاد چالش برای نظام

اجرایی شدن خواست دشمن از اختلاف میان قوا

غفلت از تحرکات دشمن در نتیجۀ بزرگنمایی مسایل داخلی

انحراف از خطّ امام در نتیجۀ زیر پا گذاشتن اخلاق، اهانت به مخالفانی که به اصل نظام و اسلام معتقدند و سلب امنیت از مردم جامعه

ایجاد ناامیدی در مردم